Własna produkcja żywności

Co zrobić, gdy ludność aktywna zawodowo nie będzie już w stanie utrzymać ludności nieaktywnej zawodowo? Jedynym rozwiązaniem jest radykalne obniżenie kosztów mieszkania, energii i żywności.

Jedyna prawdziwa teza zawarta w tej tandetnej powieści „Granice wzrostu”: nie jesteśmy w stanie trwale zapewnić utrzymania ponad 8 miliardom ludzi przy pomocy technologii z 1972 roku. Przyjrzyjmy się zatem pewnemu aspektowi technologii z 1972 roku, dzisiejszej oraz tej z najbliższej przyszłości. Aby nadać temu osobisty wymiar: szklarnia o powierzchni 50 m² przylegająca do domu jednorodzinnego.

Bardzo kosztowne hobby, 1972 r.

W 1972 roku szklarnie były wyposażone w zwykłe szkło lub folie z tworzywa sztucznego. Podwójne oszklenie było rzadkością i daleko odbiegało od dzisiejszych standardów: współczynnik u wynosił zaledwie od 2,5 do 3,5 W/m²/K. Obecnie stosuje się potrójne oszklenie o współczynniku u=0,6 W/m²/K. Ogrzewanie odbywało się za pomocą oleju lub gazu. Szklarnia o powierzchni 50 m² zużywała wówczas w Austrii od 4 000 do 6 000 litrów oleju opałowego. Przy typowej mieszance owoców i warzyw zbiory wynosiły od 500 do 1000 kg rocznie. Oznacza to, że na 1 kg owoców lub warzyw zużywano od 4 do 12 litrów oleju opałowego. Zużycie wody wynosiło od 75 do 150 metrów sześciennych rocznie. Nie stanowi to problemu w bogatej w wodę Austrii, ale znacznie ogranicza możliwości tej technologii na obszarach suchych.

Obecny stan techniki

Lepsza izolacja termiczna zmniejsza zapotrzebowanie na energię. W przypadku oleju opałowego zużycie wyniosłoby zaledwie od 1 100 do 2 200 litrów rocznie. W zamian za to plony podwoją się do 1 000–2 000 kg rocznie. Czy właśnie to miał na myśli autor „Faktora 4”, który w 2013 roku odmówił zrecenzowania mojej książki „Calculation ERROR”, ponieważ jest niekompetentny? To bez wątpienia „Faktor 4”: zużycie zmniejszone o połowę, plony podwojone. Ale to zdecydowanie za mało. Zużycie wody spadło do 20–50 metrów sześciennych rocznie. Dzięki temu sytuacja w suchych regionach znacznie się poprawiła.

Co przyniesie przyszłość?

Szkło próżniowe pozwala osiągnąć w szklarni dotychczas nieosiągalne parametry izolacji termicznej. Szkło to charakteryzuje się lepszymi parametrami izolacji termicznej niż ściany zewnętrzne zgodnie z ustawą o izolacji termicznej z 1995 roku. Ceny wkrótce osiągną poziom, który będzie bardzo atrakcyjny z punktu widzenia eksploatacji szklarni. Instalacje wentylacyjne z odzyskiem ciepła i wilgoci z powietrza wywiewanego dodatkowo poprawiają bilans energetyczny. Ten system wentylacyjny wystarcza do obsłużenia szklarni o powierzchni 50 m². Jedynie w wyjątkowo suchych regionach stosuje się znacznie ograniczoną wymianę powietrza oraz technologię DAC (Direct Air Capture) do wychwytywania CO₂, aby radykalnie zmniejszyć zużycie wody. Właśnie pisałem o projekcie EWG – Energia, Ciepło, Garaż. Projekt ten jest skierowany do osób przeprowadzających renowacje domów, ale takie stare budynki mają znaczne zapotrzebowanie na ciepło nawet po renowacji. Trzeba było więc znaleźć najtańsze rozwiązanie. Teraz mam to rozwiązanie, które umożliwia również jeszcze tańsze ogrzewanie szklarni. Wstępne szacunki wskazują na zużycie energii elektrycznej na poziomie od 1 500 kWh do 4 000 kWh rocznie. Plony wzrosną do 1 750 kg do 3 000 kg rocznie. Zużycie wody, wynoszące maksymalnie 10 m³/rok, jest jeszcze znacznie niższe.

Możliwość finansowania ludności nieaktywnej zawodowo

Nasze społeczeństwo się zmienia. Musimy być przygotowani na radykalne zmiany i omówić wszystkie możliwości. W 2004 roku założyłem poddomenę polityczną serwisu PEGE pod hasłem „Pędzimy pełną parą na ścianę, muszę obudzić polityków”. Niestety spotykam się tu z całkowitą odmową dyskusji. W 2009 roku napisałem ostry artykuł o upadku niemieckiego przemysłu motoryzacyjnego. Co zrobić z ogromną liczbą bezrobotnych? Co zrobić, gdy ludność aktywna zawodowo nie będzie już w stanie utrzymać ludności nieaktywnej zawodowo? Jedynym rozwiązaniem tego problemu jest radykalne obniżenie kosztów mieszkania, energii i żywności. GEMINI next Generation zajmuje się wszystkimi trzema elementami jednocześnie. Czy Henry Ford zbankrutował, bo sprzedawał tanie samochody? Czy Ingvar Kamprad (IKEA) zbankrutował z powodu swoich tanich mebli? Czy bracia Albrecht (ALDI) zubożeli, sprzedając tanie produkty spożywcze? Jest jeszcze jeden założyciel firmy, który radykalnie obniżył koszty transportu na orbitę okołoziemską. Nie zubożał przez to, lecz stał się pierwszym bilionerem. Mentalność wszystkich pseudoinnowacyjnych sił w Niemczech: wyciskamy z rynku wszystko, co się da, a ponieważ klient nie może sobie na to pozwolić, domagamy się dotacji od państwa, aby wesprzeć naszych klientów. Przykład: pompa ciepła. Dla tych pseudoinnowacyjnych sił stanowię zagrożenie dla całego ekosystemu oszustw i dotacji, który budowali przez dziesięciolecia dzięki lobbingowi.

Kim jesteśmy? Nasi akcjonariusze

Kim jesteśmy? Nasi akcjonariusze.” Proszę wszystkich dotychczasowych akcjonariuszy oraz – mam nadzieję – wkrótce licznych nowych akcjonariuszy o tego typu wypowiedzi.

Pozyskiwanie nowych akcjonariuszy

Jak dotąd tylko 2% naszych akcjonariuszy stało się akcjonariuszami dzięki pozyskaniu nowych akcjonariuszy. W przyszłości odsetek ten powinien znacznie wzrosnąć. Oferta wynosi 10% zakupionych akcji za bezpośrednie pozyskanie nowego akcjonariusza oraz 5% za asystę. Termin „asysta” rozumiem tutaj tak samo jak w piłce nożnej: ten, kto podaje piłkę strzelcowi, zalicza asystę.